Nomes e fotos dos asasinos israelísÁ espera de que tribunais nacionais ou internacionais abran procesos aos criminais genocidas do estado de Israel (seguindo quizais os pasos da Audiencia Nacional española) publicamos a lilsta dos dirixentes e militares sionistas que deberían ser conducidos ante o Tribunal Internacional de Háxaa. É bo, é necesario, é xusto que as vítimas teñan cara e nome; é bo, é necesario, é xusto, que os seus verdugos tamén os teñan. Estas ordes de detención "ficticias" dan toda a medida do que está en xogo.
Orde de detención contra Ehud Barak por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra En xuño de 2007, o sospeitoso impuxo un sitio sobre 1 .500.000 persoas, os residentes de Gaza. O sitio, que continúa en 2009, está considerado un «castigo colectivo» segundo o Dereito Internacional. O ano e medio longo de asedio orixinou unha severa escaseza de alimentos e combustible, subministracións intermitentes de auga potable e enerxía eléctrica, a interrupción das plantas de tratamento de augas residuais e a escaseza de medicamentos e equipo médico esencial, que afecta ás vidas de 1.500.000 de persoas e constitúe unha violación da Cuarta Convención de Xenebra e do Estatuto de Roma.
O 27 de decembro de 2008, o sospeitoso ordenou o bombardeo aéreo dos centros de poboación de Gaza. Os ataques, nos que participaron centos de cazabombarderos, arroxaron centos de toneladas de bombas sobre os barrios de Gaza. Polo menos 1.300 persoas, homes, mulleres e nenos, foron asasinadas, e 5.300 máis resultaron feridas. Escolas, hospitais e instalacións das Nacións Unidas foron brancos dos ataques, así como disparos a persoal médico que impediron a evacuación dos feridos.
O 10 de decembro de 2008, os avogados de Líbano presentaron unha demanda formal ante a Corte Penal Internacional na Haia, Países Baixos, contra Ehud Barak e outros catro israelís: Ehud Olmert, Matan Vilnai, Avi Dichter e Gabi Ashkenazi, sobre a sospeita de que cometeran crimes de guerra e crimes contra a humanidade por ordenar e manter o estado de sitio en Gaza.
Descrición do sospeitoso: home branco, duns 65 anos, estatura inferior á media, pelo canoso, ollos marróns, con lentes.
Orde de detención contra Amir Peretz,
por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de XenebraO 12 de xullo de 2006, o sospeitoso ordenou o bombardeo aéreo de cidades e aldeas en Líbano, dirixidos á infraestrutura básica como subministración de auga, alimentos, combustible e electricidade. O bombardeo tamén causou danos en hospitais, clínicas e escolas, todos estes lugares expresamente prohibidos de ataque polo Dereito Internacional. Como resultado dos bombardeos, ataques terrestres e lume de artillería, máis de 1.200 persoas foron asasinadas, entre elas centos de nenos e anciáns.
O 8 de novembro de 2006, o sospeitoso ordenou o bombardeo de Beit Hanun, un barrio de Gaza, en resposta aos foguetes disparados cara a Israel. Durante 15 minutos, barrios residenciais foron bombardeados, o que orixinou a morte de 19 persoas, entre elas 9 nenos. Polo menos 40 persoas resultaron feridas. Disparar proxectís deliberada e indiscriminadamente en zonas civís constitúe un crime de guerra.
En agosto de 2006, presentouse unha demanda oficial ante o Tribunal Superior de Marrocos sobre a sospeita de que Peretz cometeu crimes de guerra e crimes contra a humanidade. O sospeitoso ten a nacionalidade marroquí. A denuncia foi presentada por 3 xudeus marroquís, todos coñecidos polo seu traballo en dereitos humanos.
Descrición do sospeitoso: home de pel cor oliva, duns 60 anos, cabelo negro, ollos marróns, con bigote.
Orde de detención contra Binyamin Ben Eliezer por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra A finais da guerra de 1967, o sospeitoso era o xefe da Unidade Sayeret Shaked do exército israelí. Segundo testemuños de soldados israelís e exipcios, o sospeitoso ordenou o asasinato de 250 combatentes palestinos e exipcios (nacionalidade exacta non clara) pouco logo de terminada a guerra. As probas indican que os asasinatos levaron a cabo utilizando helicópteros que sobrevoaban o deserto do Sinaí capturando aos soldados, algúns dos cales estaban desarmados.
Outros testemuños de testemuñas oculares afirman que o sospeitoso , persoalmente, executou a prisioneiros de guerra que non obedeceron ordes. O asasinato dos soldados logo de haberse posto fin ás hostilidades, así como a execución dos prisioneiros de guerra están expresamente prohibidas polo Dereito Internacional e considéranse crimes de guerra.
Entre marzo de 2001 e novembro de 2002, o sospeitoso, en calidade de ministro de Defensa, exerceu unha política de execucións extraxudiciais, castigo colectivo e bombardeo de zonas residenciais tanto en Cisxordania como na Franxa de Gaza. Todas estas accións están prohibidas polo Dereito Internacional, constitúen crimes de guerra e crimes de lesa humanidade, e desde xullo de 2002 son perseguibles pola Corte Penal Internacional da Haia, Países Baixos.
En marzo de 2007, o sospeitoso, ao tempo ministro do goberno israelí, cancelou unha viaxe a Exipto debido á ameaza de detención polas súas actividades na guerra do 67.
Descrición do sospeitoso: home de pel cor de oliva, uns 70 anos, pelo negro, de contextura máis grosa que a media.
Orde de detención contra Avi Dichter, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra Desde o 1 de xullo de 2002, día en que se estableceu a Corte Penal Internacional, ata maio de 2005, o sospeitoso foi xefe do Shabak, o servizo de intelixencia israelí (SSG). Como xefe do Shabak, ordenou as torturas dos detidos palestinos, unha actividade expresamente prohibida polos Convenios de Xenebra, o Estatuto de Roma e a Convención Internacional contra a Tortura. A tortura é un crime contra a humanidade.
En xullo de 2002, o sospeitoso formou parte dun grupo que ordenou o asasinato de Salah Shehadeh, comandante do á militar de Hamás. O asasinato levou a cabo lanzando unha tonelada de bombas sobre a casa de Shehadeh, que causaron a morte de 15 persoas, entre elas 9 nenos, e ferindo a decenas máis. As execucións extraxudiciais son crimes de guerra segundo o Dereito Internacional. O bombardeo de barrios residenciais considérase un castigo colectivo.
O 10 de decembro de 2008, presentouse unha demanda na Corte Penal Internacional da Haia, Países Baixos, contra o sospeitoso e 4 persoas máis, sobre a sospeita de que cometeron crimes de guerra por ordenar o asedio de Gaza. Naquel momento, o sospeitoso ostentaba o cargo de ministro de Seguridade Pública. Antes disto, en xullo de 2008, presentouse unha denuncia no Tribunal Superior de España baixo a sospeita de que cometera un crime de guerra por ordenar a execución de Salah Shehadeh. O tribunal español ditou unha orde de detención do sospeitoso.
Descrición do sospeitoso: home branco, duns 55 anos, máis alto que a media, pelo branco. O sospeitoso fala hebreo, inglés e árabe.
Orde de detención Carmi Gilon, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de XenebraDesde 1995 ata 1996, o sospeitoso foi o xefe dos servizos de seguridade interna de Israel, tamén coñecido como o Shabak (Servizo Xeral de Seguridade). Durante o seu cargo ordenou a tortura dos detidos palestinos, actividade prohibida polo Dereito Internacional e considerada un crime contra a humanidade.
A tortura adoita incluír: atar a unha persoa en posturas dolorosas de xeito continuado durante horas, ás veces días; atar capuchas con cheiro nocivo sobre a cabeza da persoa "mareando" ao afectado; privar á persoa de soño e alimentos; expola a baixas ou moi altas temperaturas; encadeala a unha pequena cadeira como medio destinado a inducir a dor; sometela a ruído forte durante horas e o illamento da persoa do mundo exterior, ás veces durante meses.
Segundo entrevistas concedidas por el mesmo a diversos medios de comunicación logo de finalizar o seu servizo, o sospeitoso estivo implicado persoalmente nuns 100 casos de torturas a presos palestinos, algúns dos cales foron postos en liberdade sen xuízo. Nesas entrevistas, o sospeitoso sinala que apoia a tortura e ata chamou ao goberno israelí e ao Tribunal Supremo a continuar a política da tortura. Isto está prohibido.
Varias organizacións de dereitos humanos en Israel e no estranxeiro, entre elas Amnistía Internacional, contan con testemuños de centos de palestinos que foron torturados duramente (dos mil que foron torturados, pero non deron testemuños). As torturas levaron a cabo durante o tempo en que o sospeitoso foi xefe do Shabak.
En agosto de 2001, presentouse unha demanda en Dinamarca sobre a participación do sospeitoso en actos de tortura, por un grupo de avogados de dereitos humanos e un grupo de palestinos que recibiran asilo. A demanda rexeitouse debido a que o sospeitoso contaba con inmunidade diplomática no momento, xa que estaba exercendo o cargo de embaixador de Israel en Dinamarca.
Descrición do sospeitoso: home branco, ao redor de 60 anos, usa lentes.
Orde de detención contra Dan Halutz, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 12 de juli ou de 2006, o sospeitoso, como xefe do Estado Maior, ordenou ataques aéreos contra as aldeas e cidades de Líbano, sementando destrución e morte durante 34 días. Isto está prohibido polo Dereito Internacional.
Por mor dos ataques aéreos, que provocaron a destrución da infraestrutura e bens necesarios para a supervivencia humana, case 900.000 persoas víronse obrigadas a abandonar os seus fogares ou a permanecer durante semanas sen refuxio. A pesar diso, o sospeitoso seguiu ordenando aos seus pilotos que bombardeasen Líbano varias veces, acabando con todo o barrio.
4 anos antes, en xullo de 2002, o sospeitoso ordenou o lanzamento dunha tonelada de bombas que caeron sobre unha casa en Rafah, en Gaza, causando a morte de 15 persoas, entre elas 9 nenos, e ferindo a decenas máis.
En xullo de 2008, logo da recolección de probas, testemuños e documentos, presentouse unha denuncia ante o Tribunal Superior de España baixo a sospeita de que Halutz cometera un crime de guerra por ordenar o lanzamento dunha tonelada de bombas que caeron sobre unha casa en Gaza. O tribunal emitiu unha orde para a súa detención.
Descrición do sospeitoso: home de pel cor de oliva, duns 60 anos, altura media, pelo canoso, con lentes.
Orde de detención contra Doron Almog, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 10 de xaneiro de 2002, como xefe do Comando Sur, o sospeitoso ordenou a demolición de 59 casas en Rafah, en Gaza ocupada, un acto que se considera un castigo colectivo segundo o Dereito Internacional e, polo tanto, prohibido.
O 22 de xullo de 2002, o sospeitoso formou parte dun grupo que ordenou o lanzamento dunha tonelada de bombas que caeron sobre unha casa en Gaza para eliminar o palestino Salah Shehadeh. A explosión matou a 15 persoas, entre eles 9 nenos. Ducias de persoas resultaron feridas.
A demolición de vivendas, a expulsión dos residentes, o bombardeo de zonas residenciais, a matanza de civís inocentes como política de ocupación considéranse violacións do Dereito Internacional e están clasificados como crimes de guerra.
En 2005, un tribunal británico emitiu unha orde para deter ao sospeitoso, con todo el eludido a captura. En xullo de 2008, o Tribunal Supremo de España emitiu unha segunda orde para deter ao sospeitoso pola súa participación no bombardeo da casa en Gaza. España ten tratados de extradición con todos os países da UE.
Descrición do sospeitoso: home branco, duns 65 anos, por encima da altura media, pelo curto canoso, ollos azuis. Tamén coñecido polo seu nome anterior Doron Avrutzki. Víuselle recentemente nunha empresa que inviste diñeiro na industria de armas de Israel - Athlone Seguridade Global.
Orde de detención contra Ehud Olmert, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 12 de xullo de 2006, o sospeitoso ordenou o bombardeo de cidades e aldeas en Líbano. Os 34 días de bombardeo de zonas residenciais constituíron unha violación do Dereito Internacional. O bombardeo aéreo e o asalto terrestre ordenado polo sospeitoso causou a morte de aproximadamente 1.200 persoas e feriron a ao redor de 4.400. Durante o ataque, o sospeitoso ordenou o lanzamento de varios miles de bombas de acio que caeron preto de zonas residenciais en Líbano, acto prohibido polos Convenios internacionais. En total, ao redor dun millón de pequenas bombas foron lanzadas, o que conduciu á morte de 30 persoas e feriron a 215, incluídos 90 nenos.
No verán de 2007, o sospeitoso ordenou o asedio de 1.500.000 persoas en Gaza, o que lles impide recibir unha alimentación adecuada, auga, electricidade e medicamentos, todo isto explicitamente prohibido polo Dereito Internacional. En decembro de 2008, o sospeitoso ordenou un ataque por aire, terra e mar contra os residentes de Gaza, provocando a rápida destrución de zonas residenciais e a morte de 1.300 persoas, centos delas nenos.
O 10 de decembro de 2008, avogados de Líbano presentaron unha demanda formal contra o sospeitoso e outros na Corte Penal Internacional da Haia, Países Baixos, por sospeitas de crimes de guerra e crimes contra a humanidade pola súa participación no asedio de Gaza. En marzo de 2009, o sospeitoso perderá a súa inmunidade diplomática.
Descrición do sospeitoso: home branco, ao redor de 60 anos, por encima da altura media, calvo, con ollos azuis e afeccionado aos cigarros.
Orde de detención contra: Eliezer Shkedy, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 12 de xullo de 2006, o sospeitoso era xefe do exército do aire de Israel e, polo tanto, responsable de miles de incursións de cazas a reacción, que bombardearon zonas residenciais en Líbano. Os bombardeos, con centos de toneladas de explosivos, danaron máis de 100.000 fogares. O exército do aire, baixo o seu mando, atacou deliberadamente as estacións de subministración de auga e enerxía eléctrica e destruíu escolas, hospitais e clínicas. Os ataques aéreos mataron a centenares de persoas e orixinaron que centos de miles tivesen que fuxir dos seus fogares, converténdose en refuxiados sen refuxio.
O bombardeo deliberado de barrios residenciais, así como a destrución deliberada de vivendas, plantas de auga e electricidade e infraestruturas civís esenciais, está estritamente prohibido polo Dereito Internacional. Quen viola estas leis considérase un criminal de guerra e culpable de crimes de lesa humanidade.
Os c astigos colectivos e as execucións extraxudiciais son accións prohibidas pola Cuarta Convención de Xenebra e violacións que poden ser presentadas ante a Corte Penal Internacional da Haia, Países Baixos.
Descrición do sospeitoso: home branco, ao redor de 50 anos, por encima da altura media, pelirrojo, usa lentes.
Orde de detención contra Gabi Ashkenazi, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 27 de decembro de 2008, o sospeitoso, como Xefe de Estado Maior, ordenou ao exército israelí o ataque de zonas densamente poboadas da Franxa de Gaza. Durante tres semanas, 1.500 toneladas de bombas lanzáronse desde o aire sobre barrios residenciais en Gaza e decenas de miles de proxectís de artillería disparáronse desde tanques. Durante 3 semanas, o exército danou e destruíu casas, escolas, hospitais, infraestruturas, plantas de auga e eléctricas, matou a máis de 1.300 persoas, centos deles nenos, e feriu a ao redor de 5.300 persoas. Bombardearon miles de casas e 50.000 residentes quedaron sen fogar, sen refuxio.
Antes disto, o sospeitoso formou parte dun grupo que impuxo un cerco a 1.500.000 persoas na Franxa de Gaza, negándolles a subministración regular de alimentos, auga, medicamentos, combustible e electricidade durante 18 meses.
Segundo o Dereito Internacional, está absolutamente prohibido bombardear zonas residenciais de maneira que se interrompa a vida dos civís, levar a cabo execucións extraxudiciais, castigar colectivamente, destruír ou danar hospitais, escolas e fogares. As prohibicións dos castigos colectivos están consagradas nos Convenios de Xenebra despois do comportamento dos nazis en Europa durante a Segunda Guerra Mundial, cando se destruíron aldeas enteiras para castigar aos residentes que albergaban membros da resistencia. 194 países asinaron estas prohibicións da Cuarta Convención de Xenebra.
En decembro de 2008, presentouse unha denuncia na Haia contra o sospeitoso, pola sospeita de que cometera crimes de guerra e crimes de lesa humanidade por ordenar o asedio de Gaza.
Descrición do sospeitoso: home de ao redor de 55 anos, cabelo negro, pel cor de oliva e por encima da altura media. O sospeitoso está armado e podería ser perigoso.
Orde de detención contra Giora Eiland, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra En xullo de 2008, presentouse unha denuncia contra o sospeitoso no Tribunal Superior de Xustiza de España, pola sospeita de que estaba involucrado en crimes de guerra e crimes contra a humanidade por ordenar o lanzamento dunha bomba dunha tonelada que caeu nunha casa en Gaza, a cal causou a morte de 15 persoas entre eles 9 nenos (xullo de 2002). O bombardeo de zonas residenciais é un castigo colectivo e constitúe un crime de guerra. As execucións extraxudiciais están prohibidas polo Dereito Internacional e desde xullo de 2002 son perseguibles pola Corte Penal Internacional na Haia, Países Baixos.
Descrición do sospeitoso: home branco, de 55 anos, altura media, pelo branco.
Orde de detención contra, Matan Vilnai por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra En xullo de 2007, o sospeitoso, xunto cos seus cómplices, ordenou un sitio contra 1.500.000 persoas en Gaza. O asedio causou severas privacións nas subministracións regulares de alimentos, auga, gas, electricidade e medicamentos aos residentes que viven alí. O asedio durou 18 meses e segue vixente, e incluíu o bloqueo naval, aéreo e terrestre.
En febreiro de 2008, o sospeitoso dixo á radio do exército israelí que «canto máis se intensifique o lanzamento foguetes Qassam e os foguetes teñan un alcance maior, (os palestinos) máis se estarán arriscando a un holocausto».
De feito, o 27 de decembro de 2008, o sospeitoso, en calidade de viceprimeiro ministro de Defensa, participou da decisión do gabinete que ordenou ataques aéreos, navais e terrestres en zonas densamente poboadas de Gaza, ataques que duraron ao redor de 3 semanas. Como resultado dos atentados, edificios enteiros derrubáronse sobre os seus residentes atopándose recentemente nados famentos xunto aos corpos dos seus pais mortos. Os feridos permaneceron enterrados baixo os cascallos durante varios días porque os soldados do exército israelí impediron que os médicos puidesen chegar a eles. (Segundo informes da Cruz Vermella.)
Unhas 1.300 persoas foron asasinadas, centos delas nenos, e 5.300 resultaron feridas. As bombas e proxectís caeron sobre hospitais, clínicas, escolas, infraestrutura, edificios das Nacións Unidas, fontes de electricidade e de auga, deixando por centos de miles de persoas sen as subministracións básicas para a supervivencia.
En decembro de 2008, presentouse unha demanda contra o sospeitoso na Corte Penal Internacional da Haia sobre a sospeita de que o asedio de Gaza viola o Dereito Internacional e, polo tanto, constitúe un crime de guerra e un crime contra a humanidade.
Descrición do sospeitoso: home branco, duns 65 anos, cabeza rapada, por encima da altura media.
Orde de detención contra Moshe Bogie Yaalon,
por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 18 de abril de 1996, as tropas do exército israelí dispararon 38 proxectís de artillería contra as instalacións das Nacións Unidas na aldea de Qana, Líbano, onde se albergaban 800 refuxiados que fuxiran dos seus fogares debido á Operación Uvas da Ira. O ataque do exército israelí produciuse en resposta ao lanzamento de foguetes por parte dos combatentes de Hezbolá. No bombardeo, o exército israelí matou a 106 persoas e deixou decenas de feridos. Durante este tempo, o sospeitoso era xefe de intelixencia do exército israelí, e xunto a outros, foi responsable dos bombardeos. Disparar contra un recinto onde se refuxian civís considérase un crime de guerra segundo o Dereito Internacional.
O 22 de xullo de 2002, como xefe do exército israelí, o sospeitoso ordenou o lanzamento dunha tonelada de bombas que caeron sobre unha casa en Rafah, en Gaza, co fin de asasinar a Salah Shehadeh. A bomba causou a morte de 15 persoas, entre eles 9 nenos, e feriu a decenas máis. O bombardeo de barrios onde viven civís está prohibido polo Dereito Internacional e considérase un crime de guerra.
En novembro de 2005, os familiares dos mortos en Kafr Qana presentaron unha demanda civil contra o sospeitoso nun tribunal de Wáshington DC. Ao sospeitoso entregóuselle unha citación mentres se atopaba de visita en Wáshington, pero se negou a recibila e abandonou a cidade rapidamente.
En decembro de 2006, mentres o sospeitoso realizaba unha visita privada a Nova Zelandia, presentouse unha demanda nun tribunal de Nova Zelandia, en relación coa participación do sospeitoso no asasinato de Shehadeh. Un xuíz de distrito de Aukland ordenou a súa detención. Con todo, houbo presións á Procuradoría Xeral polo ministerio de Xustiza para anular a orde.
En xullo de 2008, o nome do sospeitoso incluír nunha lista presentada ante un tribunal español para a investigación dos crimes de guerra. O tribunal emitiu unha orde de detención. España ten un acordo de extradición con todos os países da Unión Europea.
Descrición do sospeitoso: home branco, ao redor de 60 anos, contextura grosa, por encima da altura media, cabelo castaño, usa lentes.
Orde de detención contra Shaul Mofaz por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra Entre outubro de 2000 e xuño de 2002, o sospeitoso ordenou unha serie de accións contra o pobo palestino, que incluíron asasinatos, tortura s, demolición de vivendas e deportaciones de civís. A principios de 2001, o sospeitoso, como xefe do Estado Maior do exército israelí, ordenou a morte de 70 palestinos armados por día.
O 29 de marzo de 2002 e durante 6 semanas, o sospeitoso estivo a cargo dunha operación militar denominada «Operación Muro Defensivo» na que, segundo a Media Lúa Vermella, o exército deu morte a 216 palestinos e resultaron feridos 416. A operación implicou a destrución xeneralizada de vivendas, a negación de tratamento médico aos feridos, especialmente en dúas cidades palestinas, Yenín e Nablus. Estas accións están clasificadas como crimes de guerra e crimes contra a humanidade.
O sospeitoso continuou con devanditas actividades aínda logo de ser nomeado ministro de Defensa de Israel, ata 2006. En 2002, un avogado británico presentou un expediente ao director da Fiscalía do Reino Unido solicitando que o sospeitoso sexa investigado por crimes de guerra como os asasinatos selectivos e a demolición de vivendas palestinas. O sospeitoso saíu do Reino Unido rapidamente cando se decatou da presentación do expediente.
Descrición do sospeitoso: home de pel cor de oliva, duns 60 anos, por baixo da altura media, afeitado ao nivel. O sospeitoso está armado e pode ser perigoso.
Orde de detención contra Tzipi Livni, por violacións do Estatuto de Roma e a Cuarta Convención de Xenebra O 12 de xullo de 2006, a sospeitosa xunto cos seus cómplices, ordenou o bombardeo aéreo e de artillería de zonas residenciais en Líbano. Durante 34 días autorizáronse ás tropas 12.000 incursións aéreas, o lume de 100.000 proxectís de artillería, ocasionando danos en 350 escolas e a destrución de 15.000 casas en Líbano. 130.000 vivendas resultaron parcialmente destruídas. Os ataques destruíron as fontes de auga, hospitais, centrais eléctricas e outras infraestruturas esenciais para a vida. 900.000 persoas víronse obrigadas a abandonar os seus fogares e permaneceron sen refuxio por moitos días. Preto de 1.200 persoas morreron, e unhas 4.400 resultaron feridas: aproximadamente o 30% dos mortos, uns 360, eran nenos menores de 13 anos.
O 27 de decembro de 2008, a sospeitosa e os seus cómplices, ordenaron ataques aéreos, terrestres e navais contra zonas densamente poboadas da Franxa de Gaza. Os ataques de novo destruíron vivendas, hospitais, escolas e infraestruturas, e mataron a máis de 1.300 persoas, incluídos centos de nenos. 20.000 casas foron destruídas parcialmente e 50.000 persoas quedaron sen fogar como consecuencia das ordes dos sospeitosos.
Atacar a persoas inocentes disparando indiscriminadamente en zonas residenciais, causando lesións, destrución de infraestruturas esenciais como a subministración de auga, plantas eléctricas e hospitais, está prohibido polo Dereito Internacional e son crimes de guerra e crimes contra a humanidade.
Descrición da sospeitosa: muller branca, 50 anos, por encima da altura media, pelo louro.
Traducido ao español por Nadia Hasan e revisado por Caty R.Texto en Galego traducido por Ártabra 21, utilizando os recursos públicos de tecnoloxía lingüística desenvolvidos polo o Seminario de Lingüística Informática (SLI) da Universidade de Vigo. Fonte: http://www.wanted.org.il/_____________________
Deberían ser xulgados por crimes de guerra e crimes contra a humanidad
_____________________
O Exército israelí atacou a madrugada deste luns, 31 de Maio de 2010, un dos barco da Flotilla Free Gaza que intentaba levar unhas 10 mil toneladas de axuda humanitaria á franxa de Gaza, co que causou a morte a unhas 14 persoas e feridas a outras 30.
Deste xeito, Israel cumpriu as advertencias realizadas o pasado sábado polo portavoz do seu Ministerio de Relacións Exteriores, Ygal Palmor, quen indicou que o seu país estaba disposto a bloquear o paso das embarcacións, ata co uso da forza.
Postagens
