terça-feira, 20 de janeiro de 2009

O cesamento dos bombardeos destapa cen cadáveres máis en Gaza

O Masacre israeli en Gaza
Hamas decidiu onte responder cun cesamento do fogo ao anuncio unilateral de Israel do cesamento de hostilidades, o que permitiu á poboación a primeira xornada de relativa tranquilidade tras un inferno de 22 días. Os equipos de urxencia puideron saír para iniciar as tarefas de rebo, que deixaron ao descuberto un centenar de cadáveres, mentres en Tel Aviv consideran que Ehud Barak é o gran beneficiario político das masacres e Tzipi Livni, a gran derrotada.

GAZA [19 de xaneiro de 2009]

Logo de máis de tres semanas de peche, os residentes de Gaza puideron por fin saír á rúa para empezar a facer reconto de danos sufridos e recuperar cadáveres baixo os cascallos. Ás dúas da madrugada entrou en vigor o cesamento do fogo anunciado o sábado por Israel, que nun principio foi contestado polas milicias palestinas coa advertencia de que non cesarían os seus ataques ata que se abrisen os postos fronteirizos e as tropas ocupantes abandonasen Gaza.

Pero pola mañá, Hamas e os diversos grupos armados da resistencia anunciaban tamén un cesamento do fogo dunha semana, prazo que dan ao Estado ocupante para que retire as súas tropas e negocie con Exipto as condicións dunha tregua estable.

Parte das tropas israelís retiráronse xa onte do norte da Franxa, onde se viviron os combates máis intensos desde que comezou a ofensiva o pasado 27 de decembro.

As tropas destacadas no sur de Gaza capital se replegaron, o que permitiu de novo o tránsito pola estrada Salahedin, que percorre a Franxa palestina de norte a sur.

As rúas da cidade amenceron con moito máis trafico que nas últimas semanas, nas que moitos só saíron das súas casas por casos de urxencia, para buscar comida, ir aos hospitais ou trasladarse a un lugar máis seguro.

Os anuncios de cesamento do fogo por ambas as partes non detiveron, no entanto, por completo as hostilidades e pola tarde rexistrouse o lanzamento de varios foguetes contra territorio israelí, sen causar vítimas.

Un agricultor palestino perdeu a vida pola mañá no sueste de Gaza debido a que as tropas israelís disparáronlle cando acudiu ás súas terras para ver como quedaran.

A pesar destes incidentes, os equipos de urxencia puideron saír para asistir aos feridos e iniciar as tarefas de rebo, que deixaron ao descuberto preto dun centenar de cadáveres. Decenas de feridos tamén puideron ser atendidos tras días sepultados baixo as ruínas dos edificios destruídos polos ataques da aviación israelí.

"Aínda hai moita xente illada e estamos intentando organizarnos coa parte israelí para que permitan ao persoal das ambulancias entrar en zonas máis avanzadas", dixo Moaweya Hasanein, xefe dos servizos de urxencia en Gaza. Segundo os seus datos, os mortos na ofensiva superan os 1.300, dos que 417 son nenos, 108 mulleres, 120 anciáns, 14 persoal sanitario e 4 xornalistas. Os feridos superan os 5.450, dúas terceiras partes dos cales son civís, indicou Hasanein.

35 familiares mortos

Os familiares de Azza Ao Samouni, unha nena de seis anos, acharon onte o seu corpo sen vida entre as ruínas da súa casa, no barrio da o Zaitun, no sueste de Gaza capital. A súa familia perdeu a 35 dos seus membros cando forzas israelís obrigáronlles a saír das súas vivendas o 5 de xaneiro e fuxiron a un almacén que logo foi bombardeado. A destrución na o Zaitun é enorme, con decenas de casas derruidas e outras arrasadas polo lume das prohibidas bombas de fósforo. A maioría das tendas de Gaza capital estaban onte abertas, aínda que non para vender senón para reparar as desfeitas provocadas por miles de bombardeos.

"Non podemos atopar cristal nos mercados e tampouco hai outros materiais para arranxar os escaparates", explica Ahmed Abu Sharia, propietario dunha tenda de cambio de diñeiro. "O mínimo que sufriu todo o mundo é a rotura de todas as súas fiestras", di Ateya Ghaben, que por primeira vez en semanas volveu á súa casa, no centro da cidade, para inspeccionar os danos.

Mariam Al Sultan, nai de cinco fillos, regresaba esnaquizada de visitar a súa vivenda e sollozaba: "Atopeino todo destruído, agora imos ter que pasar máis tempo miserable na escola da ONU que nos acolleu".

Hamas canta vitoria

Mentres a poboación trata de porse en pé, atender aos seus feridos e rescatar os poucos bens que sobreviviron, Hamas intenta presentar o cesamento do fogo de Israel como un triunfo seu. O movemento islamita encheu a Franxa de panfletos que foron lidas a través dos aparellos de megafonía das mesquitas e nas que asegura que o cesamento das hostilidades por parte de Israel é unha "gran vitoria".

O certo é que Hamas quedou debilitado no aspecto militar -só unha ducia de mortos israelís, moi lonxe dos que causaba en 2006 a resistencia libanesa, varios dirixentes mortos e unha estrutura moi danada-, pero sae reforzado no plano político tras resistir 22 días no inferno, segundo coinciden diversos analistas. Por unha banda, mantén o seu poder en Gaza, o que pretendía modificar a forza agresora. Ademais, Hamas é percibido como o único representante lexítimo da resistencia, tras a patética actuación do presidente Mahmud Abbas Abu Mazen. E en ningún momento deu a imaxe de estar vencido.

Beneficios electorais

No outro lado da barricada, cálculos de palacio sobre unha chea de cadáveres. Quen sae reforzado de face ás xa moi próximas eleccións? O ministro de Defensa, Ehud Barak, auténtico arquitecto da operación "Chumbo fundido", sería quen mellor sae da aventura bélica, segundo os analistas do diario Maariv, que ven na titular de Exteriores, Tzipi Livni, á gran derrotada polas súas torpes xestións en EEUU. O falcón Netanyahu mantén unha boa posición.
mais cumes

Os doce gobernantes de Oriente Medio e de Europa que se reuniron onte en Exipto coincidiron na "necesidade de consolidar os primeiros sinais de paz que xorden desde Gaza e comprometer á comunidade internacional na procura dunha solución definitiva ao problema palestino".
buques europeos

Varios dos participantes no cume de Sharm O Sheij, incluídos Gran Bretaña, Estado francés e Alemaña, ofreceron o envío de buques militares ás augas da Franxa para "colaborar no embargo de armamento a Hamas". Fontes diplomáticas indicaron que esta oferta supón un cambio na postura previa dos estados europeos.
contra abbas

Máis de 200 políticos palestinos, líderes da sociedade civil e académicos asinaron unha petición declarando o seu apoio á resistencia palestina e ao pobo de Gaza. O documento rexeitou a actuación da Autoridade Palestina na represión das manifestacións contra as masacres israelís en Gaza.

Fonte: GARA
http://www.gara.net
___________________

As forzas de Hamas recuperan o control de Gaza

MASACRE ISRAELÍ EN GAZA
As forzas policiais de Hamas retomaron o control na franxa de Gaza, onde as tropas israelís continúan o seu repregamento

Gaza 19/01/2009 10:37:00

Ducias de axentes da Policía de Hamas, que foron obxectivo das tropas israelís durante as últimas tres semanas, regresaron esta mañá ás rúas principais de Gaza capital, onde trataron de organizar o tráfico.

Desde que Israel empezou a aplicar a madrugada do domingo un cesamento do fogo e as milicias palestinas horas despois o seu dunha semana, cada un polo seu lado, as rúas da cidade están repletas de xente que, tras semanas de peche, puido saír por fin para visitar aos seus familiares, avaliar os danos e empezar a regresar á normalidade.

Segundo o Ministerio de Sanidade, as vítimas mortais son máis de 1.300 e os feridos superan os 5.500.

Á súa vez, o Ministerio de Vivenda na franxa presentou os primeiros datos de danos, que cifran o número de casas totalmente destruídas nunhas 4.000 e danadas máis de 20.000.

Ademais da Policía, os ministerios e institucións públicas empezaron tamén a volver ao traballo.

"A pesar de que o ministro de Interior, Said Siam, foi asasinado durante a guerra, o Ministerio continúa o seu traballo en base a un plan de seguridade que el aprobou", declarou aos xornalistas Ihab ao Ghusein, portavoz dese Ministerio en Gaza.

Interior traballará "para manter e protexer a fronte interna palestino, porque iso axudará a apoiar á resistencia armada contra as agresións".

O máximo líder de Hamas en Gaza, Ismael Haniye, asegurou onte nunha mensaxe televisada que considera que o cesamento do fogo é un "triunfo" que "ten que abrir unha porta para o diálogo e a reconciliación interna".

A pesar da tregua, no norte de Gaza rexistráronse combates entre os poucos milicianos que aínda non aceptaron o cesamento do fogo e as tropas israelís que continúan no territorio, segundo cadeas de radio locais.

A maior parte das faccións palestinas e os seus brazos armados aceptaron onte responder o cesamento do fogo unilateral de Israel cun cesamento das hostilidades dunha semana pero, algúns grupos, como Fronte Popular para a Liberación de Palestina (PFLP), rexeitaron deixar de loitar antes de que as tropas israelís abandonen totalmente o seu territorio.

Abbas propón un goberno de unidade

O presidente da Autoridade Palestina, Mahmud Abbas, propuxo a formación dun goberno de unidade nacional que prepare o camiño para a celebración "simultánea" de eleccións parlamentarias e presidenciais.

"O que se require, se queremos chegar a un acordo e eu espero que cheguemos a un acordo, é a formación dun goberno de unidade nacional que asuma o levantamento do bloqueo (israelí), a apertura dos pasos fronteirizos, a reconstrución e a celebración simultánea de eleccións presidenciais e lexislativas", declarou o presidente durante o cume económico árabe de Kuwait.

Fonte: GARA
http://www.gara.net
___________________

segunda-feira, 19 de janeiro de 2009

Galiza con Palestina: Así foi a manifestación Nacional do 18 de Xaneiro de 2009

Este Domingo, 18 de Xaneiro de 2009, tivo lugar unha multitudinaria Manifestación Nacional "Por Palestina", colectivos, asociacións, sindicatos e organizacións políticas galegas convocaron unha mobilización contra a agresión sionista á Franxa de Gaza, desde este blog queremos difundir a mobilización histórica da solidariedade galega co Pobo Palestino.

Galería de imaxens da Manifestación Nacional Por Palestina
[Fotos: Colectivo Ártabra 21]



Enlace coa Galería de Diapositivos con maior resolución
[Fotos: Colectivo Ártabra 21]

Manifesto completo - Audio
[Audio: Vieiros]



Vídeo entrevistas
[Video: Vieiros]


[Clicar acima da imaxen para ver o vídeo]

____________________

"Operação Chumbo Fundido", parte de uma agenda mais ampla dos militares e serviços secretos israelenses

"Operação Chumbo Fundido", parte de uma agenda mais ampla dos militares e serviços secretos israelenses
Invasão de Gaza
By Michel Chossudovsky
Global Research, January 16, 2009

Os bombardeamentos aéreos e a presente invasão de Gaza pelas forças terrestres israelenses têm que ser analisados num contexto histórico. A operação "Chumbo Fundido" ("Cast Lead") é uma missão cuidadosamente planeada que, por sua vez, faz parte de uma estratégia militar-serviços secretos formulada pela primeira vez em 2001:

"Fontes do 'establishment' da defesa disseram que o ministro da Defesa Ehud Barak deu instruções às forças de defesa israelenses para se prepararem para a operação, há mais de seis meses, na altura em que Israel estava a começar a negociar um acordo de cessar fogo com o Hamas". (Barak Ravid, Operation "Cast Lead": Israeli Air Force strike followed months of planning [Operação "Chumbo Fundido". O ataque da Força Aérea israelense vem na sequência de meses de preparativos], Haaretz, 27 de Dezembro, 2008).

Foi Israel quem quebrou as tréguas no dia das eleições presidenciais americanas, a 4 de Novembro:

"Israel serviu-se desta diversão para quebrar o cessar-fogo com o Hamas, bombardeando a faixa de Gaza. Israel declarou que esta violação do cessar- fogo pretendia impedir o Hamas de escavar túneis no território israelense.

Logo no dia seguinte, Israel desencadeou um cerco terrorista a Gaza, impedindo a entrada de alimentos, combustível, medicamentos e outros bens necessários na tentativa de "subjugar" os palestinianos, enquanto simultaneamente efectuava incursões armadas.

Em resposta, o Hamas e outros em Gaza voltaram a alvejar Israel com projécteis de petróleo inflamado, artesanais e quase sempre imprecisos. Durante os últimos sete anos, estes projécteis causaram a morte de 17 israelenses. Durante o mesmo período de tempo, os ataques relâmpago de Israel mataram milhares de palestinianos, suscitando um protesto mundial que caiu em orelhas moucas nas NU". (Shamus Cooke, The Massacre in Palestine and the Threat of a Wider War, Global Research [O Massacre na Palestina e a Ameaça de uma Guerra Mais Ampla], Global Research, Dezembro, 2008).


DESASTRE HUMANITÁRIO PLANEADO

A 8 de Dezembro, o vice-secretário americano de Estado, John Negroponte, esteve em Tel Aviv para discussões com os seus homólogos israelenses, incluindo o director do Mossad, Meir Dagan.

Faixa de Gaza.A "Operação Chumbo Fundido" iniciou-se dois dias depois do Natal. Foi acompanhada de uma campanha internacional de Relações Públicas, cuidadosamente planeada, sob os auspícios do ministro dos Estrangeiros de Israel.

O principal objectivo não são os alvos militares do Hamas. A operação "Chumbo Fundido" pretende, deliberadamente, provocar baixas civis.

Trata-se de um "desastre humanitário planeado" em Gaza.

O objectivo a mais longo prazo deste plano, conforme formulado pelos políticos israelenses é a expulsão dos palestinos das terras palestinas:

"Aterrorizar a população civil, garantindo a destruição máxima de propriedades e recursos culturais… A vida diária dos palestinianos tem que se tornar insuportável: Têm que ser encerrados nas cidades e aldeias, impedidos de exercer a sua vida económica normal, afastados dos locais de trabalho, das escolas e dos hospitais. Isso encorajará a emigração e enfraquecerá a resistência a futuras expulsões" (Ur Shlonsky, citado por Ghali Hassan, Gaza: The World's Largest Prison [Gaza: A Maior Prisão do Mundo], Global Research, 2005)


"OPERAÇÃO VINGANÇA JUSTIFICADA"

Chegou-se a um momento decisivo. A operação "Chumbo Fundido" faz parte duma operação militar-serviços secretos mais ampla, iniciada no começo do governo de Ariel Sharon em 2001. Foi na "Operação Vingança Justificada" que os aviões de guerra F-16 foram inicialmente utilizados para bombardear cidades palestinas.

A "Operação Vingança Justificada" foi apresentada em Julho de 2001 ao governo israelense de Ariel Sharon pelo chefe do estado-maior do exército israelense, Shaul Mofaz, com o título "A Destruição da Autoridade Palestina e o Desarmamento de Todas as Forças Armadas".

"Em Junho passado [2001] foi concebido um plano de contingência, com o nome de código Operação Vingança Justificada, para reocupar toda a Margem Ocidental e possivelmente a Faixa de Gaza com um custo provável de 'centenas' de baixas israelenses". ( Washington Times, 19 de Março, 2002).

Segundo a [consultoria britânica] Jane's Foreign Report (12 de Julho, 2001), o exército israelense de Sharon actualizara os seus planos para um "ataque total a fim de esmagar a Autoridade Palestina, expulsar Yaser Arafat e matar ou capturar o seu exército".

"JUSTIFICAÇÃO DO BANHO DE SANGUE"

A "Justificação do Derramamento de Sangue" era um componente essencial deste plano. A matança de civis palestinos era justificada por "razões humanitárias" como resposta aos ataques suicidas:

O assalto será desencadeado, quando o governo entender, após um grande ataque bombista suicida em Israel, que provocar muitos mortos e feridos, citando o derramamento de sangue como justificação. (Tanya Reinhart, Evil Unleashed, Israel's move to destroy the Palestinian Authority is a calculated plan, long in the making . [Diabo à Solta, acção de Israel para destruir a Autoridade Palestina é um plano calculado, há muito em acção]. Global Research, Dezembro de 2001).

O PLANO DAGAN

Esta operação também é conhecida por "Plano Dagan", de Meir Dagan, que chefia actualmente o Mossad, a organização de serviços secretos de Israel.

Da esquerda para a direita: Dagan, Sharon e Halevy.O general na reserva Meir Dagan foi conselheiro de segurança nacional de Sharon durante a campanha eleitoral de 2000. Segundo parece, o plano foi formulado antes da eleição de Sharon para primeiro-ministro em Fevereiro de 2001. "Segundo o artigo de Alex Fishman no Yediot Aharonot, o Plano Dagan consistia em destruir a autoridade palestina e em pôr Yaser Arafat 'fora de jogo'." (Ellis Shulman, "Operation Justified Vengeance": a Secret Plan to Destroy the Palestinian Authority . ["Operação Vingança Justificada": um Plano Secreto para Destruir a Autoridade Palestina], Março de 2001):

"Conforme noticiado no Foreign Report [Jane] e revelado localmente por Maariv, o plano de invasão de Israel - alegadamente baptizado de Vingança Justificada – será desencadeado imediatamente a seguir às próximas explosões bombistas suicidas que provoquem elevadas baixas, durará cerca de um mês e provavelmente provocará a morte de centenas de israelenses e de milhares de palestinos (Ibid.).

O plano Dagan também previa a chamada "cantonização" dos territórios palestinos em que a Margem Ocidental e Gaza ficarão completamente separadas uma da outra, com "governos" independentes em cada um dos territórios. Neste cenário, já encarado em 2001, Israel:

"negociará em separado com as forças palestinas dominantes em cada território palestino, com as forças responsáveis pela segurança, pelas informações, e até mesmo com o Tanzim (Fatah)". O plano é pois parecido com a ideia da "cantonização" dos territórios palestinos, adiantado por uma série de ministérios". (Sylvain Cypel, The infamous 'Dagan Plan' Sharon's plan for getting rid of Arafat [O "Plano Dagan", o vergonhoso plano de Sharon para se ver livre de Arafat], Le Monde, 17 de Dezembro, 2001).

O Plano Dagan manteve-se em vigor, apesar das mudanças de governo na sequência das eleições de 2000. Meir Dagan foi encarregado de um papel fundamental. "Tornou-se o 'intermediário' de Sharon em questões de segurança junto dos enviados especiais do presidente Bush, Zinni e Mitchell". Subsequentemente foi nomeado director do Mossad pelo primeiro-ministro Ariel Sharon em Agosto de 2002. Manteve-se chefe do Mossad e foi reconfirmado no seu cargo como director dos Serviços Secretos Israelenses pelo primeiro-ministro Ehud Olmert em Junho de 2008.

Meir Dagan, em coordenação com os seus homólogos americanos, tem sido o responsável pelas diversas operações militar-serviços secretos, incluindo o assassinato de Yaser Arafat em 2004. Vale a pena assinalar que Meir Dagan, quando era um jovem coronel, trabalhou estreitamente com o Ministro da Defesa Ariel Sharon nos ataques a colonatos palestinos em Beirute em 1982. Os ataques de 2008-2009 em Gaza, em muitos aspectos, têm uma grande semelhança com as operações militares de 1982.

CONTINUIDADE: DE SHARON A OLMERT

É importante focar uma série de acontecimentos chave que conduziram à matança em Gaza, com a "Operação Chumbo Fundido":

1. O assassinato em Novembro de 2004 de Yaser Arafat. Este assassinato esteve sempre em cima da mesa desde 1996, com a "Operação Campos de Espinhos". Segundo um documento de Outubro de 2000, "preparado pelos serviços de segurança, a pedido do então primeiro-ministro Ehud Barak, afirmava-se que 'Arafat, em pessoa, é uma séria ameaça para a segurança do estado [de Israel] e o prejuízo que resultar do seu desaparecimento é menor do que o prejuízo causado pela sua existência. (Tanya Reinhart, Evil Unleashed, Israel's move to destroy the Palestinian Authority [Diabo à Solta, acção de Israel para destruir a Autoridade Palestina é um plano calculado, há muito em acção]. Global Research, Dezembro de 2001. Pormenores do documento foram publicados em Ma'ariv, 6 de Julho, 2001).

O assassinato de Arafat foi decidido em 2003 pelo ministério israelense. Foi aprovado pelos EU que vetaram uma Resolução do Conselho de Segurança das Nações Unidas condenando a decisão de 2003 do ministério israelense. Em resposta ao crescendo dos ataques palestinos, em Agosto de 2003, o ministro da Defesa israelense, Shaul Mofaz declarou "guerra total" aos militantes a quem jurou "marcados para a morte".

Em meados de Setembro, o governo de Israel aprovou uma lei para se ver livre de Arafat, o ministério dos Assuntos de Segurança Política de Israel declarou que era "uma decisão para afastar Arafat, um obstáculo para a paz". Mofaz ameaçou: "iremos escolher o caminho certo e a altura certa para matar Arafat". O ministro palestino Saeb Erekat disse à CNN que pensava que Arafat seria o alvo seguinte. A CNN perguntou ao porta-voz de Sharon, Ra'anan Gissan, se o voto significava a expulsão de Arafat. Gissan esclareceu, "Não é nada disso. O ministério resolveu hoje afastar este obstáculo. A altura, o método, a forma como isso acontecerá será decidido em separado, e os serviços de segurança vão acompanhar a situação e fazer as recomendações sobre a acção apropriada". (Ver Trish Shuh, Road Map for a Decease Plan [Via para um Plano de Morte], www.mehrnews.com , 9 de Novembro de 2005).

Abbas e Bush. O assassinato de Arafat fazia parte do Plano Dagan de 2001. Com toda a probabilidade, foi efectuado pelos serviços secretos israelenses. Destinava-se a destruir a Autoridade Palestina, fomentar divisões no seio do Fatah e entre o Fatah e o Hamas. Mahmoud Abbas é um quisling palestino. Ele foi instalado como dirigente do Fatah, com a aprovação de Israel e dos EUA, os quais financiam os paramilitares e as forças de segurança da Autoridade Palestina.

2. A retirada em 2005, sob as ordens do primeiro-ministro Ariel Sharon, de todos os colonatos judaicos em Gaza. Foi realojada uma população judaica de mais de 7 000 pessoas.

"'É minha intenção [Sharon] levar a efeito uma evacuação – perdão, um realojamento – de colonatos que nos estão a causar problemas e de locais que não iremos manter como colonato final, tal como os colonatos de Gaza… Estou a trabalhar na presunção de que no futuro não venha a haver judeus em Gaza'", disse Sharon". ( CBC, Março, 2004 ).

A questão dos colonatos em Gaza foi apresentado como fazendo parte da "via para a paz" de Washington. Festejado pelos palestinos como uma "vitória", esta medida não foi dirigida contra os colonos judeus. Bem pelo contrário: Fez parte duma operação secreta geral, que consistiu em transformar Gaza num campo de concentração. Enquanto houvesse colonos judeus a viver dentro de Gaza, não era possível concretizar o objectivo de manter um grande território barricado como uma prisão. A implementação da "Operação Chumbo Fundido" exigia que "não houvesse judeus em Gaza".

3. A construção do vergonhoso Muro Apartheid foi decidida logo no início do governo de Sharon (ver mapa).

4. A fase seguinte foi a vitória do Hamas nas eleições de Janeiro de 2006 . Sem Arafat, os arquitectos militar-serviços secretos israelenses sabiam que o Fatah com Mahmoud Abbas iria perder as eleições. Com o Hamas à frente da Autoridade Palestina, e com o pretexto de que o Hamas é uma organização terrorista, Israel poderia levar a efeito o processo de cantonização conforme formulado segundo o Plano Dagan.

ATAQUE TERRESTRE

Em 3 de Janeiro, os tanques e a infantaria israelense entraram em Gaza numa grande ofensiva terrestre:

"A operação terrestre foi precedida por várias horas de fogo de artilharia pesada após o escurecer, incendiando os alvos com chamas que irromperam no céu da noite. Ouvia-se o matraquear das metralhadoras enquanto as brilhantes esferas relampejavam através da escuridão e o explodir de centenas de bombas projectava riscos de fogo. (AP, 3 de Janeiro, 2009).

Muralhas do apartheid.Fontes israelenses apontaram para uma operação militar prolongada. "Não vai ser fácil e não vai ser rápido", disse o Ministro da Defesa Ehud Barak num comunicado na TV.

Israel não está a tentar obrigar o Hamas "a cooperar". O que estamos a observar é a implementação do "Plano Dagan" conforme inicialmente formulado em 2001, que requeria:

"uma invasão do território controlado pelos palestinos, por cerca de 30 mil soldados israelenses , com a missão claramente definida de destruir a infra-estrutura da direcção palestina e de arrebatar o armamento actualmente na posse das diversas forças palestinas, e de expulsar ou matar os seus dirigentes militares. (Ellis Shulman, op. cit.).

A questão mais lata é se Israel, em conivência com Washington, pretende desencadear uma guerra mais alargada.

Poderá ocorrer uma expulsão em massa em qualquer fase posterior da invasão terrestre, se os israelenses vierem a abrir as fronteiras de Gaza para permitir o êxodo da população. A expulsão foi referida por Ariel Sharon como "uma solução ao estilo de 1948". Para Sharon, "é apenas necessário encontrar outro estado para os palestinos. – 'A Jordânia é a Palestina' – foi a frase que Sharon criou". (Tanya Reinhart, op. cit.).

O original encontra-se em :
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=11606, 4 de Janeiro de 2009.

Tradução de Margarida Ferreira. Resistir.
____________________